Wit is altijd schoon

“En wat zeiden ze nog zoal?
Dat ze er hun aan verwacht hadden
dat ’t met mij niet te lang niet meer zou duren.
Ja, dat wist ik zelf ook.
Ik heb het een paar weken geleden toch gezegd:
dat duurt niet lang meer mee mij.
Maar dan zei iedereen altijd: och Marie,
krakende wagens gaan nog het langst mee van allemaal!”

Zonen en hun moeders, ’t is wat.
Zeker als die moeders doodgaan.
En in het hoofd blijven doorgaan.

Leo Pleysier schreef er in 1989 een boek over.
Pleysier, geboren en getogen in de Antwerpse Kempen (hij woont er trouwens nog) wist dat zo goed te vatten.
Dat universele
van ne zoon voor zijn moeder.
In zijn boek laat Pleysier zijn moeder na haar dood voortratelen
zoals ze al heel zijn leven heeft gedaan:
hem bedolven onder haar gepraat.

“Maar nee, wat zou het!
Wat zou ik daar mee inzitten!
Ik heb hier al zo dikwijls alleen gelegen in huis.
Wat zou ik dat nu niet meer kunnen!
Bang ben ik nooit geweest!
Ga maar rap slapen.
Ge zult uw rust wel kunnen gebruiken.
Nu zal er toch niemand niet meer komen.
Anders waren ze al hier geweest,
die van zin waren voor vandaag te komen groeten.”

In de voorstelling geeft HETGEVOLG ruimte aan de zoon,
horen we de stem van de moeder via hem.
Doorwinterde Hartenspeler Victor neemt ons mee in de bezorgdheid:
wat zullen wij zijn als de moeder er niet meer is?
Actrice Isabelle Van Hecke heeft op de begrafenis van haar eigen moeder een tekst voorgelezen uit het boek

“Geef haar al het wit dat opstuift tussen
Nova Zembla en Alaska,
dat schuimt op de golven die aanrollen
op de kusten van Yokohama
tot de baai van Lourenço Marques,
van Nomé tot Rio Grande.
Al het wit van de witste woestijnsteden
van Arabië en Afrika.
Het wit dat pijn doet aan de ogen
van Damascus tot Dakar.
En  nog is dat geen wit genoeg, denk ik.
Nog is dat geen wit genoeg.”

Zelfs het jaar is wit begonnen.
De drie koningen zijn alweer naar huis.
Dat wil zeggen dat de donkerste dagen voorbij zijn.
Hoog tijd om uw eerste theatervoorstelling te boeken!
Keus te over: Turnhout, Bierbeek, Wilrijk, Schoten, Sint-Lievens-Houtem, Kuurne, Diest, Leopoldsburg, Tienen, Zemst, Gent.
Reserveren kan ook via de volledige speellijst  https://hetgevolg.be/hartenproductie/wit-is-altijd-schoon/

“D’ er zijn toch zeker al bloemen besteld voor in de kerk?
Voor bij het altaar te zetten de  woensdag?
Ik heb daar deze nacht  aan liggen denken:
Pakt maar witte!
Wit is altijd schoon.”

Productie: HETGEVOLG in coproductie met Het Laatste Bedrijf
tekst: Leo Pleysier
spel: Isabelle Van Hecke & Hartenspeler Victor Gielis
regie en tekstbewerking: Stefan Perceval
muziek: Kris Auwers
scenografie: Jan Strobbe
kostuums: Mieke Vermeiren & vrijwilligers naaiatelier
licht: Frank Haesevoets
Geluid: Ben Bonner
Productieleiding: Valentina Oršulić
Zakelijke leidng: Ingrid Veulemans
affichebeeld en scènefoto’s: Marit Stocker

Te zien vanaf januari 2026 en in het najaar van 2026

Deze productie kwam tot stand met de steun van de Tax Shelter maatregel van de Belgische Federale Overheid en Gallop Tax Shelter. Met de steun van de stad Turnhout en de Vlaamse overheid.